Het is Heus

Ik had het gezegd, dus vooruit. Extremely Loud & Incredibly Close is nog zo’n must-see movie. Het gaat over een jongetje, Oskar, die autistisch is. Zijn vader (Tom Hanks) zet speurtochten en puzzels voor hem uit en probeert Oskar zo een paar levenslessen mee te geven en hem te helpen met zijn autisme. Tijdens 9/11 overlijdt zijn vader. Oskar en zijn moeder (Sandra Bullock) staan er alleen voor en proberen het verdriet te verwerken. Op een gegeven moment vindt Oskar per ongeluk een sleutel in zijn vaders kast en hij weet zeker dat het een boodschap van zijn vader is. Vanaf dan begint een nieuwe speurtocht, hij probeert alle mensen met de achternaam ‘Black’ te vinden, om het slot te openen waar de sleutel aan toebehoort.

Dat is het verhaal in vogelvlucht, maar je kan hier de trailer bekijken. Normaal gesproken houd ik helemaal niet zo van die sentimentele films, omdat ik dan mijn tranen niet meer in bedwang kan houden. En eigenlijk houd ik daar niet zo van. Nadat ik My sisters’s keeper had gezien had ik ook wel genoeg gejankt voor de rest van het jaar. Maar goed, wist ik veel dat ik hier weer een shitload aan zakdoekjes voor nodig had. Daar hebben ze nooit zo’n Kijkwijzer-plaatje van (DAT IS DUS EEN HEEL GOED IDEE, KIJKWIJZERMENSEN!).

Maar goed, deze film is absoluut het kijken waard. De manier waarop het gefilmd is, is fantastisch. Het brengt de kijker in de wereld van een autistisch jongetje. Geluiden komen dichtbij en je kijkt anders tegen dingen aan dan je normaal gesproken doet. Je voelt de angsten van Oskar op het moment dat hij een brug over moet gaan en je voelt de pijn die het jongetje te verwerken heeft. Ja, mooi gedaan. O ja, en als je besluit om ‘m te kijken: vergeet de tissues niet!

P.s. In Amerika vonden ze de manier waarop 9/11 in beeld werd gebracht te confronterend. Omdat het leed van die dag nog altijd voelbaar is in de samenleving en critici het niet netjes vinden om de traumatische gebeurtenis op zo’n manier weer te geven.

P.p.s. Ik vind dit onzin. Het is gebeurd en het is heel erg dat het gebeurd is, maar een filmmaker hoeft dit niet anders te laten zien of te camoufleren. Dat doen ze ook niet bij films over de oorlog in Afghanistan of bij films over de Tweede Wereldoorlog. Dus, get over it.