De enige week in het jaar waarbij ik zodra ik thuis ben de tv aan doe is aangebroken. Serious Request 2011. Want ja, het is natuurlijk radio (bedoeld om naar de luisteren), maar het is veel leuker om te zien hoe het er allemaal aan toe gaat. Hoeveel mensen zich voor het glazen huis hebben verzameld om te kijken naar de dj’s, om geld te brengen en om te luisteren naar de muziek. Want laten we eerlijk wezen, veel kun je niet zien als een plein bomvol mensen staat. Hier vanaf mijn bank is het net een soort aapjesshow in de dierentuin.
Eigenlijk is het wel mooi, al die mensen die samenkomen in de kou op een plein voor een goed doel. Gary Lightbody die zich – al dan niet betaald – begeeft naar Leiden om drie dj’s op te sluiten in een huis en daarna een paar liedjes te zingen voor gillende meisjes. Dat het eigenlijk een beetje vals was en dat hij beter nummers in de studio kan opnemen dan live te zingen, buiten beschouwing gelaten.
Op twitter was er een discussie over Serious Request. Tweeps die het allemaal maar onzin vonden en dat het er alleen om gaat dat mensen hard kunnen roepen dat ze ook gedoneerd hebben voor het goede doel en dat die Gary Lightbody ook veel geld heeft gekost en ga maar door. Onbegrijpelijk dat mensen zo kunnen zeiken over zoiets goeds. Natuurlijk is het zo dat mensen raar gaan doen voor een camera en mensen willen misschien ook heel graag roepen dat ze iets goeds hebben gedaan. Maar daar gaat het niet om. Het gaat erom dat wij allemaal samen een verschil kunnen maken. En ja, ik doe daar graag aan mee. Ik vind het fantastisch dat er op deze manier zo’n groot publiek bereikt wordt voor het goede doel.
Als ik dan kijk naar die mannen die daar zitten opgesloten terwijl ze een beetje radio maken en over muziek praten, krijg ik helemaal kriebels. Eric Corton die een reportage heeft gemaakt over moeders in oorlogsgebieden. Bekende en onbekende Nederlanders die jurken, schilderijen, beelden, workshops en anders leuks beschikbaar stellen voor de veiling. De klusjesmannen die op allemaal manieren geld gaan inzamelen. Ik wil ook! Daarom las ik nog een keer – de derde keer alweer – het mailtje door dat ik pas kreeg van BNN University. En ja, dan is het toch echt geen droom. Misschien, als ik heel hard mijn best doe, mag ik volgend jaar zelfs meehelpen tijdens #SR2012
Iedereen heeft een kapstok nodig om zijn schuldgevoel met Kerstmis aan op te hangen. Serious request is een prachtige kapstok en laten we eerlijk zijn een beetje ‘showing off’ mag best op zijn tijd. Als je door te laten zien en te schreeuwen dat je iets voor het goede doel doet anderen over de streep kunt trekken om ook iets aan de kapstok te hangen mag dat best met uiterlijk vertoon.