Het is Heus

‘Zeg, schrijf je nog wel?’ Dat kreeg ik zaterdag te horen. ‘Eh, ja, voordat ik op vakantie ga’, antwoordde ik. Dat is morgen dus. De bestemming? India. Het land van de Taj Mahal, van de heilige koe, van de gouden tempels, van de Ganges en van de schijterij. Het land waar ik als kind aan dacht als ik vol bewondering keek naar alle gekke poppetjes waar ik langs vaarde in het bootje van de Fata Morgana. In de Efteling had ik nooit gedacht dat ik het land met de mooie muziekjes en de gekke kleurtjes ook daadwerkelijk zou zien.

Maar morgen is het zo ver. Ik ben al vaak gewaarschuwd voor alle problemen die we tegen gaan komen. Allereerst bij de GGD, toen we de vaccinaties kregen voor buiktyfus, DTP en hepatitis B. ‘Je moet niet zomaar in zoet water gaan zwemmen, daar zitten namelijk larven en als die onder je huid kruipen groeien ze uit tot lange wormen. Je moet uitkijken voor dieren daar, want hondsdolheid komt daar voor.’ Ik slikte even. Wormen onder mijn huid terwijl ik rond zou rennen als een hond, niet het ideale vooruitzicht. Gelukkig werd die angst wat minder toen ze me vertelde dat er in India erg goede doktoren en ziekenhuizen staan.

Toen ik een beetje rondvroeg hoe andere vakantiegangers India hadden beleefd was het eerste antwoord: ‘Vies’. Mensen schijnen daar op straat hun behoeften te doen, aangezien ze het smerig vinden om in hun huis zoiets vies te doen. Daar is de straat immers voor. En dat we geheid diarree gaan krijgen, daar kunnen we ook niet omheen. In de Lonely Planet valt dat onder het kopje Tummy Troubles. Ons vooruitzicht is dus dat we aan de schijterij zijn als een malle en dat we dat vooral op straat moeten doen. Ik geneer me niet snel, maar bij dat idee krijg ik spontaan zo’n knalrood hoofd dat ik het liefste een vuilniszak over mijn kop zou willen trekken.

Maar niet getreurd, India schijnt ‘práchtig’ te zijn. De ervaring alleen al is heel bijzonder. En de mooiste: ik kom terug als een totáál ander mens. Die laatste denk ik ook; een ander mens zonder gène, totaal verwilderd mét een vuilniszak over mijn hoofd. Hulde voor India.

Stiekem heb ik er wel heel veel zin in hoor. Want eindelijk ga ik het land van de Fata Morgana zien. En o ja, ik ga naar de stad waar de Kama Sutra vandaan komt. Hulde voor India! En tot over vier weken.